Wyjątkowo Zwięzły Słownik Terminów Plastycznych dot. Malarstwa, litera J
W tak niszowej branży jaką są sztuki plastyczne, nie trzeba się bardzo dobrze orientować, żeby robić spore wrażenie na swoich znajomych. Wystarczy chwilka czasu, żeby dało się coś i o sztuce ciekawie powiedzieć przy kawie. Tak naprawdę wystarczy na wiele okazji tyle co w tym słowniku. Nawet, żeby zaskoczyć prawie każdego przewodnika w prawie każdym mieście czy muzeum. Pomoże też osobom zainteresowanym bardziej poważnie tym, żeby swobodniej poruszać się po terminologii związanej z plastyką. Serdecznie zachęcam do przeglądnięcia tego krótkiego słownika o malarstwie, a potem do powrotów.
- A /15
- B /4
- C /4
- D /3
- E /7
- F /5
- G /1
- H /3
- I /4
- J /1
- K /11
- L /4
- M /6
- N /2
- O /1
- P /15
- Q /1
- R /7
- S /11
- Ś /1+2
- T /3+9
- U /1
- W /4+4
- Z /1
Krótka i żartobliwa prezentacja wyjaśnionych w słowniku pojęć na literę j:
To jasne, że dobrze jest malować jasne.
jasność
— to „światło, blask wysyłane przez źródło światła” lub „białawy odcień jakiejś barwy”, także „ilość energii świetlnej docierającej do danego obiektu”.
Litery słownikaPowrót na stronę startową witryny
W sumie, cały Wyjątkowo Zwięzły Słownik Terminów Plastycznych aktualnie zawiera co najmniej 110 zwięźle wyjaśnionych pojęć plastycznych.
Dla pasjonatów: z Historii koloru coś na literę j
„Jeśli mówimy o czerwieni, to wydaje się, że jest ona jedynym kolorem, w którym symbolika chrześcijańskiego średniowiecza zwraca uwagę na odcień, gatunek. Wszystkie inne barwy ujmowane są jako «idealne» i sztuka operowała w tych ramach z zupełną swobodą, swobodą nieraz zdumiewającą. Tymczasem w przypadku czerwieni odcień jej nie był zdaje się obojętny. Wczesnochrześcijańska i bizantyńska purpura to nigdy czerwień typu cynobrowego; to ciemny, głęboki karmin, będący albo purpurą z małży, albo naśladujący ją innymi barwnikami. Stosowanie tej barwy w malarstwie książkowym było we wczesnym średniowieczu bardzo częste, zwłaszcza w kręgu oddziaływania Kościoła Wschodniego. (...)
Purpura występuje w mozaikach — nigdy w wielkiej ilości — jako barwa władzy, szczególnego znaczenia i dostojności, które wszak nie mogą być spospolitowane przez obfitość stosowania. Nie jest to nigdy czerwień «właściwa»” (M. Rzepińska, Historia koloru, Warszawa 2009, s. 130).
Litery słownikaPowrót na stronę startową witryny
Bibliografia:
- Levey M., Od Giotta do Cézanne'a, Warszawa 1972;
- Rzepińska M., Siedem wieków malarstwa europejskiego, Wrocław 1988;
- Rzepińska M., Historia koloru, Warszawa 2009;
- Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 1996;
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2002;
- Ślesiński W., Techniki malarskie spoiwa organiczne, Warszawa 1984;
- Ślesiński W., Techniki malarskie spoiwa mineralne, Warszawa 1983;
- praca zbiorowa, Techniki wielkich mistrzów malarstwa, Warszawa 2006;
- moje własne notatki z wykładów na ASP w Krakowie.
Podana tu literatura przedmiotu dotyczy całego słownika.