O malarstwie najkrócej
Malarstwo, to dziedzina sztuk plastycznych, której istotą jest posługiwanie się kolorem i plamą na płaszczyźnie.
Rysunek zazwyczaj jest składową malarstwa. Może się wydawać, że malowanie jest realizacją ważnej ludzkiej potrzeby, ponieważ człowiek malował od czasów prehistorii w prawie wszystkich obszarach kulturowych. Malarstwo służyło (i wciąż służy) wielu celom. To spowodowało powstanie różnorodności tematycznej, technologicznej i formalnej.
W zależności od przeznaczenia i skali dzieła, rozróżnia się:
- Malarstwo monumentalne (związane z architekturą).
- Malarstwo sztalugowe (obrazy na podobraziach przenośnych).
- Malarstwo książkowe (iluminacje).
- Malarstwo miniaturowe.
- Malarstwo zdobnicze na przedmiotach rzemiosła artystycznego.
W zależności od tematu malarstwo można podzielić na:
- Malarstwo portretowe.
- Malarstwo krajobrazowe.
- Malarstwo rodzajowe.
- Malarstwo historyczne.
- Malarstwo religijne.
- Malarstwo dekoracyjne.
W zależności od kolorystyki możemy wyróżnić:
- Malarstwo polichromiczne.
- Malarstwo monochromatyczne.
Biorąc pod uwagę technikę wykonania malowidła, powiemy o:
- Oleju
- Akwareli
- Temperze
- Gwaszu
- Pastelu
- Enkaustyce
- Fresku
- Secco
- Mozaice
- Witrażu
- Sgraffito
- Stereochromii
Wynikiem twórczych zmagań artysty malarza jest obraz
Formę malowidła określa kompozycja, koloryt, faktura, walor, modelunek. Strukturę materialną – podobrazie, zaprawa, farby, spoiwa, rozpuszczalniki, werniksy, narzędzia malarskie (pędzle, szpachle itd.). W procesie twórczym udział biorą osobowość twórcy i jego umiejętności. Ciekawą cząstką malowidła jest podobrazie na jakim zostało wykonane. Nie każdy obraz go wymaga. W witrażu wcale nie ma podobrazia, w malarstwie olejnym, akwarelowym, temperowym, w gwaszu, pastelu, w enkaustyce schodzi na plan dalszy. W tym sensie, że nie da się go usłyszeć w nazwie techniki, choć możemy się go domyślać. Najwyraźniej daje znać o sobie w technikach momunentalnych: jeśli myślimy o fresku czy mozaice, wyobrażamy sobie, że dzieło mieści się na jakiejś ścianie, a jeśli wiemy na czym polega sgraffito, nie tylko wyobrazimy sobie, że też pewnie zdobi ściany, ale być może pomyślimy i o tym, że technika ta w pewnym sensie polega na dostawaniu się czasem jak najbliżej podobrazia, ale nie do samego muru. Słysząc „to olej” myślimy 'to płótno', a widząc temperę, wiemy, że pod nią 'musi' być deska. To oczywiście nie zawsze się sprawdza.
Bibliografia:
- Rzepińska M., Siedem wieków malarstwa europejskiego, Wrocław 1988;
- Rzepińska M., Historia koloru, Warszawa 2009;
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2002;
- Ślesiński W., Techniki malarskie spoiwa organiczne, Warszawa 1984;
- Ślesiński W., Techniki malarskie spoiwa mineralne, Warszawa 1983;
- praca zbiorowa, Techniki wielkich mistrzów malarstwa, Warszawa 2006;
- moje notatki ze studiów na ASP w Krakowie.